SoundMastersOnline

เรียนตัวต่อตัว เรียนเป็นกลุ่ม หรือหัดเอง เลือกให้เข้ากับนิสัยและตารางชีวิต

เรียนตัวต่อตัว เรียนเป็นกลุ่ม หรือหัดเอง เลือกให้เข้ากับนิสัยและตารางชีวิต
ที่มา: Wikimedia Commons

ถ้าวางกีตาร์ไว้มุมห้องแล้วไม่มีใครถามถึง คุณจะหยิบมันขึ้นมาซ้อมเองไหม หรือต้องมีนัดกับใครสักคนก่อนถึงจะยอมนั่งลง คำถามนี้ฟังดูเล็ก แต่มันบอกได้ค่อนข้างชัดว่าควรเริ่มเรียนดนตรีด้วยวิธีไหน

ฝีมือของครูหรือความดีของหนังสือเป็นเรื่องรอง ถ้าวิธีเรียนไม่เข้ากับนิสัยและเวลาที่มีจริง ต่อให้ได้ครูเก่งแค่ไหนก็อาจเลิกกลางทางได้เหมือนกัน

เทียบสามทางเลือกให้เห็นภาพรวม

ทางเลือกเหมาะกับนิสัยแบบไหนข้อจำกัดที่ควรรู้
เรียนตัวต่อตัวกับครูต้องมีคนคอยคุม ชอบให้มีคนชี้จุดผิดทันที อยากได้แผนที่ปรับตามตัวเองต้องนัดเวลาให้ตรงกับครู ค่าใช้จ่ายมักสูงกว่าแบบอื่น
เรียนเป็นกลุ่มชอบมีเพื่อน มีแรงฮึดเมื่อเห็นคนอื่นทำได้ ชอบบรรยากาศสนุกครูดูแต่ละคนได้ไม่ละเอียด จังหวะเรียนต้องเดินไปพร้อมกลุ่ม
หัดเองชอบค้นคว้าเอง มีวินัยในตัว เวลาว่างไม่แน่นอนไม่มีใครทักเมื่อท่าผิด อาจติดนิสัยที่แก้ยากภายหลัง

ตารางนี้เป็นภาพกว้างเท่านั้น คนคนเดียวอาจมีนิสัยหลายแบบปนกัน หัวข้อถัดไปจะลงรายละเอียดว่าใครน่าจะไปได้ดีกับทางไหน

คนที่ต้องมีนัดถึงจะซ้อม เหมาะกับครูตัวต่อตัว

ถ้ารู้ตัวว่าเป็นคนผัดวันได้เก่ง การมีนัดกับครูทุกสัปดาห์คือแรงกดดันแบบอ่อนๆ ที่ช่วยได้มาก เพราะรู้ว่าอีกไม่กี่วันต้องเล่นให้ครูฟัง ก็จะหาเวลาซ้อมเองโดยไม่ต้องบังคับใจมาก

ข้อดีที่สำคัญอีกข้อคือครูเห็นท่าของเราตั้งแต่วันแรก ไม่ว่าจะเป็นมือที่เกร็ง ข้อมือที่หักผิดมุม หรือการนั่งหลังค่อม จุดเล็กเหล่านี้คนหัดเองมักมองไม่เห็นจนกว่าจะเริ่มปวดหรือเล่นเร็วขึ้นไม่ได้ การมีคนแก้ให้ตั้งแต่ต้นจึงประหยัดเวลาไปได้หลายเดือน

ส่วนเรื่องที่ต้องเตรียมใจคือการหาครูที่เข้ากับเรา ทั้งวิธีพูด ความใจเย็น และแนวเพลงที่ครูถนัด ก่อนสมัครลองอ่านเรื่องการดูห้องเรียน ทำเล และสไตล์การสอนของครูก่อนตัดสินใจ ประกอบไว้ด้วย ส่วนคนที่บ้านอยู่ไกลจากโรงเรียนดนตรี การเรียนตัวต่อตัวผ่านจอก็เป็นทางที่ทำได้ ถ้าจัดมุมกล้องให้ครูมองเห็นนิ้วและท่านั่งได้ชัด

สิ่งที่หลายครอบครัวกังวลคือเรียนกับครูแล้วต้องสอบวัดระดับหรือเปล่า คำตอบคือไม่จำเป็นเสมอไป ขึ้นอยู่กับเป้าหมายของผู้เรียน ใครอยากเล่นเพื่อความสุขก็บอกครูตรงๆ ได้ ลองดูมุมคิดเรื่องการสอบเกรดสำหรับคนที่อยากเล่นเป็นมากกว่าอยากได้ใบประกาศ ก่อนคุยกับครู

คนที่มีไฟเมื่อมีเพื่อน เหมาะกับห้องเรียนกลุ่ม

บางคนซ้อมคนเดียวแล้วเหงา แต่พอได้นั่งเรียงกับคนอื่นที่เริ่มจากศูนย์เหมือนกัน กลับรู้สึกสนุกและกล้าลองมากขึ้น การได้ยินเพื่อนเล่นผิดแล้วหัวเราะด้วยกันช่วยลดความกดดันที่มือใหม่มักแบกไว้คนเดียว

ห้องเรียนกลุ่มยังฝึกเรื่องที่เรียนคนเดียวได้ยาก คือการฟังคนอื่นและเล่นให้พร้อมกัน ทักษะนี้มีประโยชน์มากถ้าวันหนึ่งอยากเข้าวงหรือเล่นกับเพื่อน

ข้อที่ต้องยอมรับคือครูหนึ่งคนดูแลหลายคนพร้อมกัน จุดผิดเล็กๆ ของเราอาจหลุดสายตาไปบ้าง และถ้าเราเรียนเร็วหรือช้ากว่ากลุ่ม ก็อาจรู้สึกไม่พอดี วิธีแก้คือถามครูหลังเลิกเรียนสั้นๆ หรือขอให้ครูช่วยดูท่าเป็นระยะ

ตัวอย่างสมมติ คนทำงานออฟฟิศคนหนึ่งเลือกเรียนกลุ่มตอนเย็นวันธรรมดา แต่ประชุมเลิกช้าบ่อยจนพลาดคาบเรียน สำหรับคนที่ตารางแน่นแบบนี้ ลองบันทึกคาบเรียนไว้ในปฏิทินเดียวกับนัดงาน แล้วตั้งปฏิทินในคอมพิวเตอร์กับโทรศัพท์ให้ข้อมูลอัปเดตตรงกัน เวลามีคนส่งนัดประชุมมาทับ จะได้เห็นทันทีว่าชนกับคาบดนตรี

คนที่ชอบค้นเองและเวลาไม่แน่นอน เหมาะกับการหัดเอง

ถ้าเป็นคนที่ชอบแกะสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง ทำงานเป็นกะ หรือมีเวลาว่างเป็นช่วงสั้นๆ ที่คาดเดาไม่ได้ การหัดเองให้อิสระที่สุด ซ้อมตอนไหนก็ได้ เลือกเพลงเองได้ และไม่ต้องเดินทาง

แต่อิสระก็มาพร้อมความเสี่ยง สิ่งที่หายไปคือคนที่บอกว่าเราทำผิดตรงไหน มือใหม่ที่หัดเองมักเจอปัญหาสองแบบ แบบแรกคือข้ามพื้นฐานไปเล่นสิ่งที่อยากเล่นเร็วเกินไป แบบที่สองคือติดท่าผิดจนเจ็บมือหรือเล่นได้ไม่เกินระดับหนึ่ง

คนที่เลือกทางนี้จึงควรสร้างระบบตรวจตัวเองไว้ เช่น อัดคลิปตัวเองเล่นแล้วดูท่าย้อนหลัง เลือกสื่อการเรียนที่ไล่ระดับจากง่ายไปยาก และหาจังหวะให้คนที่เล่นเป็นช่วยดูท่าบ้างเป็นครั้งคราว

ผสมหลายแบบเข้าด้วยกันก็ได้

ทั้งสามทางไม่ได้แยกขาดจากกัน หลายคนเริ่มกับครูตัวต่อตัวช่วงแรกเพื่อวางท่าให้ถูก แล้วค่อยหัดเองต่อโดยกลับไปให้ครูตรวจเป็นระยะ บางคนเรียนกลุ่มเป็นหลักแต่จองคาบเดี่ยวเสริมเมื่อติดเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

ช่วงชีวิตก็เปลี่ยนวิธีเรียนได้ ตอนงานยุ่งอาจหัดเองไปก่อน พอเวลาลงตัวค่อยกลับไปเรียนกับครู ไม่มีใครบังคับให้ต้องอยู่กับวิธีเดียวไปตลอด

เมื่อไรควรเปลี่ยนวิธีเรียน

หลังเรียนไปสักพัก ลองดูสัญญาณเหล่านี้ประกอบการตัดสินใจ