SoundMastersOnline

สร้างนิสัยซ้อมทุกวันแบบค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจากน้อยจนไม่มีข้ออ้าง

สร้างนิสัยซ้อมทุกวันแบบค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจากน้อยจนไม่มีข้ออ้าง
ที่มา: Wikimedia Commons

ซื้อเครื่องมาใหม่ ไฟแรงเต็มที่ แล้วตั้งตารางซ้อมยาวเหยียดทุกเย็นตั้งแต่วันแรก แผนแบบนี้ดูขยันดี แต่มักพังภายในไม่กี่สัปดาห์ ไม่ใช่เพราะคนวางแผนไม่ตั้งใจ แต่เพราะเป้าใหญ่เกินกว่าที่ชีวิตจริงจะรองรับได้ทุกวัน

วันไหนเหนื่อย กลับบ้านดึก หรือมีธุระ เป้าที่หนักขนาดนั้นจะกลายเป็นภาระ แล้วความคิดว่า “วันนี้ไม่มีเวลาพอ ข้ามไปก่อน” ก็เริ่มเกิดขึ้น พอข้ามสองสามวันติด ความรู้สึกผิดจะทำให้ไม่อยากหยิบเครื่องขึ้นมาอีกเลย

ทางที่ได้ผลกว่าคือกลับด้าน ตั้งเป้าให้เล็กจนตลก เล็กจนไม่มีข้ออ้างให้ไม่ทำ เช่น แค่หยิบกีตาร์ขึ้นมาตั้งเสียงแล้วดีดคอร์ดที่รู้จักหนึ่งรอบ หรือเปิดคีย์บอร์ดแล้วเล่นโน้ตไล่ขึ้นลงครั้งเดียว ถ้าทำได้แค่นั้นก็นับว่าวันนี้ซ้อมแล้ว บ่อยครั้งที่พอเริ่มแล้วจะเล่นต่อเองโดยไม่ต้องบังคับ แต่ถ้าวันนั้นทำได้แค่นั้นจริงๆ ก็ไม่เป็นไร เพราะสิ่งที่กำลังสร้างคือความเคยชิน ไม่ใช่ฝีมือในวันเดียว

หลักเดียวกันนี้ใช้กับการเปลี่ยนนิสัยเรื่องอื่นได้ด้วย คนที่พยายามลดของหวานแล้วสำเร็จมักไม่ได้หักดิบ แต่ลดทีละขั้นจนลิ้นปรับตัวทัน คล้ายแนวคิด ค่อยๆ ลดน้ำตาลในแก้วกาแฟและขนมแบบที่ใจไม่ต่อต้าน การซ้อมดนตรีก็เหมือนกัน ค่อยๆ ขยับทีละนิดจะยั่งยืนกว่าเปลี่ยนชีวิตทั้งหมดในคืนเดียว

ตัวช่วยที่ทำให้ไม่ลืมซ้อมคือการผูกเข้ากับสิ่งที่ทำทุกวันอยู่แล้ว เลือกจังหวะที่เกิดขึ้นแน่นอน แล้ววางการซ้อมต่อท้ายทันที ตัวอย่างเช่น

คนที่กลับบ้านค่ำเป็นประจำอาจต้องหาจังหวะที่ต่างออกไป ลองดูแนวคิดจัดเวลาใน บทความวางเวลาซ้อมสำหรับคนเลิกงานดึก แล้วเลือกช่วงที่ตัวเองมีพลังเหลือมากที่สุด

อีกเรื่องที่ง่ายแต่ได้ผลคือวางเครื่องให้มองเห็น เครื่องที่เก็บอยู่ในกล่องใต้เตียงจะถูกลืมเร็วมาก ส่วนกีตาร์ที่พิงขาตั้งอยู่ข้างโซฟาจะชวนให้หยิบขึ้นมาเองทุกครั้งที่เดินผ่าน ถ้ากังวลเรื่องฝุ่นหรือความชื้น ใช้ผ้าคลุมบางๆ หรือวางให้ห่างหน้าต่างก็พอ

การทำเครื่องหมายบนปฏิทินทุกวันที่ได้ซ้อมก็ช่วยมาก เห็นแถวเครื่องหมายยาวขึ้นเรื่อยๆ แล้วจะไม่อยากให้มันขาด ถ้าอยากเห็นมากกว่าแค่ว่าซ้อมหรือไม่ซ้อม ลองจดสั้นๆ ว่าวันนั้นเล่นอะไรไป ตามวิธีใน การจดบันทึกให้ย้อนดูได้ว่าตัวเองพัฒนาขึ้นแค่ไหน

แต่ถ้าวันไหนขาดไป อย่าใช้วันนั้นเป็นเหตุผลให้เลิก ขาดหนึ่งวันไม่ได้ลบสิ่งที่สะสมมา สิ่งที่สำคัญคือกลับมาเริ่มต่อในวันถัดไป แม้จะเริ่มจากเป้าเล็กที่สุดอีกครั้งก็ตาม

เมื่อการหยิบเครื่องกลายเป็นเรื่องปกติแล้ว ค่อยเพิ่มเนื้อหาทีละน้อย เช่น เพิ่มแบบฝึกอีกหนึ่งอย่าง หรือเพิ่มเพลงใหม่อีกท่อน แล้วเริ่มคิดว่ารอบซ้อมหนึ่งรอบควรแบ่งเป็นอะไรบ้าง ซึ่งมีแนวทางแบ่งไว้ใน โครงของการซ้อมหนึ่งรอบให้ครบทั้งแบบฝึกและเพลง และอย่าลืมให้รางวัลเล็กๆ กับตัวเองเมื่อทำได้ต่อเนื่อง จะเป็นขนมที่ชอบหรือเพลงใหม่ที่อยากหัดก็ได้

ในหนึ่งวันของคุณ มีอะไรบ้างที่ทำซ้ำทุกวันโดยไม่ต้องคิด และอันไหนที่พอจะมีเครื่องดนตรีรออยู่ข้างๆ ได้?